Prostatit Katogorileri ve Klasik Tedavisi
|
JAMES J. STEVERMER, M.D., M.S.P.H., and SUSAN K. EASLEY, M.D.
University of MissouriColumbia School of Medicine, Columbia, Missouri |
Prostatit terimi prostatın bir dizi rahatsızlığı için kullanılan ortak bir terimdir. Bunlar prostat bezinin iltihaplı olduğu durumlar olan akut bakteriel enfeksiyondan kronik ağrı sendromlarına kadar sıralanabilir. Hastalar perineal ağrı, aşağı sırt bölgesinde ağrı, ağrılı ejakülasyon, cinsel isteksizlik ve impotans( ereksiyon bozuklukları), ateş, kas ağrıları ve idrar problemleri gibi belirtilere sahiptirler.Fiziksel muayene çoğu zaman ağrının nedenlerini tespit etmekte yetersiz kalmaktadır. Prostat masajı öncesi ve sonrası yapılan idrar ve prostatik sekresyonların kültürü ve mikroskopik incelemeleri, diğer sebeplerle oluşan prostatitden enfeksiyonun sebep olduğu prostatiti ayırmak için yararlı olabilmektedir.Gizli enfeksiyon mevcudiyet oranı yüksek olduğundan.tedaviye yönelik antibiyotik kullanımı hasta bakteriel prostatit belirtisi vermesede önerilmektedir. Eğer hasta tedaviye cevap verirse, antibiyotiklerin kullanımına 3 ila 4 hafta süre ile devam edilir. Bazı durumlarda bu kullanım bir kaç ay kadar sürebilmektedir. Tedaviye cevap vermeyen erkekler ise bakteriyel olmayan kronik prostatit olarak değerlendirilip kortizonsuz anti-enflamasyon ilaçları, alfa bloke edici ajanlar ve antikolinerjik ilaçlarla semptomatik tedavi edilme yoluna gidilir.
Prostatit prostat bezinin inflamasyonudur. Klinik çalışmalarda prostatit terimi prostat bezine bağlı prostat bezinin çeşitli düzensizliklerini içeren bir terimdir. Bir araştırmacı, tam olarak belirlenemeyen ve cok az karekterize edilebilen bir çok sendromun prostatit olarak tanımlandırılmasından dolayı prostatiti “ klinik cehaletin çöp tenekesi” olarak tanımlamıştır.Prostatın spektrumu açık seçik belli olan akut bakteriel prostatitden, prostat iltihabının söz konusu olmadığı prostatın kompleks durumlarına kadar değişmektedir. Bu durumlar çoğu kez hem hasta hemde doktor için çok sıkıntı verici uzun bir süreç olabilmektedir.
|
|
|
Her sene iki milyondan fazla doktor ziyareti prostatit tanısı ile sonuçlanmaktadır. |
|
|
|
Prostatit çok yaygın bir hastalıktır. Aynı zamanda daha önce prostatit geçirmiş olan erkeklerin tekrar bu hastalanma olasılığı çok yüksektir. Bu kadar yaygın olmasına karşın prostatit çok az araştırma yapılan ve doktorların az anlayabildiği bir rahatsızlık olarak kalmaktadır.
Teşhis
Prostatitin teşhisi ve katogorilendirilmesi zordur. Prostatitli hastalar çoğunlukla değişken ve spesifik olmayan semptomlara sahiptir ve fiziksel muayenede anlaşılmayabilir. Prostatitin tipini ayırt etmek için yapılan geleneksel teşhis test yöntemi “ Stamey-Meares dörtlü-cam tüp lokalizasyonu metodu” dur. Bu metod ilk idrar örneği ( VB1) orta idrar örneği ( VB2) masajla alınmış prostat sekresyonu ( EPS=Expressed Prostate Secretions) prostat masajından sonra idrar örneği (VB3) . VB1 idrar yolu enfeksiyonu ve inflamasyonu için incelenir, VB2 idrar torbası enfeksiyonu için incelenir. Prostat skresyonları ise beyaz kan hücrelerinin varlığı için incelenir (her yüksek güç bölgesi ( maksimum mikroskop gücü altında görünebilir bölge) için 10 ila 20 arası anormal sayılır). Prostat masajından sonra alınan idrar örneğinin ise prostatdan gelen, ıdrar yolunda kalan mikropları ortaya çıkardığı düşünülür

Prostatitin altın değerlendirme tekniği olarak tanımlansada bu teşhis yöntemi prostatit hastalığının teşhisinde ve tedavisinde ne kadar yararlı olup olmadığının değerlendirilmesi doğru olarak test edilmemiştir. Prostat sekresyonlarının sonuçları zor elde edilebilir ve rahatsız edicidir. Buna ek olarak test bazen kullanışsız ve pahalıdır bu yüzden doktorlar tarafından az kullanılır..
Buna alternatif test ise masaj öncesi ve sonrası testidir ( PPMT= Pre- and Post Massage Test ) . Uygulanması kolay olmasına karşın, bu test tam olarak değerlendirilmemiştir.
Bu uygulama çok basittir. Hasta penisinin uç kısmını temizler ve orta idrar örneği alır.Doktor dijital rektal incelemesi yapar ve prostata periferiden ortahatta doğru sert bir masaj yapar.Hasta ikinci idrar örneğini alır. Her iki ornek mikroskobik inceleme ve kültür için labratuara gönderilir. Dört cam tüp ve PPMT sonuçlarının incelendiği tablo 1 e bakınız.
|
|
|
TABLO 1 Prostatitin Her İki Teşhis Testinin Sonuçlarını Açıklaması
|
|
Teşhis testi
|
Test Bölümleri
|
|
Pre- and postmassage test (PPMT) |
Orta idrar kültürü* |
|
Prostat masajından sonra alınan prostat sekresyonları‡ |
|
|
Stamey-Meares four-glass test |
Masaj öncesi idrar kültürü* |
Masaj öncesi idrar mikroskopi† |
Masaj sonrası idrar kültürü‡ |
Masaj sonrası idrar mikroskopi† |
|
|
|
Prostatit Tipi
|
Test sonuçları
|
|
Akut bakteriel prostatit |
+ |
+ |
ABP de masajdan kaçının |
ABP de masajdan kaçının |
|
Kronik bakteriel prostatit |
- |
± |
+ |
+ |
|
Kronik bakteriel olmayan prostatit/CPPS iltihaplı |
- |
± |
- |
+ |
|
Kronik bakteriel olmayan prostatit/ CPPS iltihapsız |
- |
- |
- |
- |
|
Asemptomatik prostatit |
± |
± |
+ |
+ |
|
|
|
|
|
|
|
|
+ = Pozitif; - = negatif; ABP = akut bakteriel prostatit; CPPS = kronik pelvik ağrı sendromu. *--Negatif sonuç = bakteri gelişmesi yok. Pozitif sonuç= single bakteri çeşidi üredi (>100,000 ml de koloni oluşturan kümeler). †--Negatif sonuç <10 yüksek güç bölgesinde beyaz kan hücreleri. Pozitif sonuç >10 ila 20 yüksek güç bölgesinde beyaz kan hücreleri . ‡--Pozitif sonuç : masaj sonrası örneklerde önemli miktarda bakteriüriası görülmesi ( eğer masaj öncesi idrar siteril ise ya da ml de herhangi bir bakteri koloni sayısı masaj öncesi sayımından en az 10 defa daha fazla ise).
] |
|
|
|
Prostatitin Sınıflandırılması
Geleneksel olarak prostatit semptomların kronisite olup olmamasına,prostat sıvısı ve kültür sonuçlarında beyaz kan hücrelerinin varlığına göre dört alt sınıfta katogorilendirilir. Bu alt katogoriler akut bakteriel prostatit, kronik bakteriel prostatit, kronik bakteriel olmayan prostatit ve prostadinidır ( kronik.pelvik ağrı sendromu). Her ne kadar bu sınıflandırma yaygın bir şekilde kullanılmakta ise de teşhis veya tedavi faydası açısından değerlendirilmemiştir.
|
|
|
TABLO 2 Prostatitin Sınıflandırılması
|
|
Klasik sistem*
|
NIH teklifi†
|
|
Akut prostatit |
I |
Akut prostatit |
|
Kronik bakteriel prostatit |
II |
Kronik bakteriel prostatit |
|
Kronik bakteriel olmayan prostatit |
IIIa |
Kronik bakteriel prostatit/kronik pelvik ağrı sendromu- iltihaplı |
|
Prostadini |
IIIb |
Kronik bacteriel olmayan prostatit/kronik pelvik ağrı sendromu- iltihapsız |
|
-- |
IV |
Asemptomatik prostatit |
|
|
*--Information from Stamey TA. Pathogenesis and treatment of urinary tract infections. Baltimore: Williams & Wilkins, 1980. †--Proposed at the Chronic Prostatitis Workshop, National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases, National Institutes of Health, Bethesda, Md., December 7-8, 1995 and retrieved on April 20, 2000, from http://www.niddk.nih.gov/health/urolog/pubs/cpwork/cpwork.htm. |
|
|
|
Ulusal ( Amerikan) Sağlık Enstitüsünün ( NIH) son konferansında , eski sınıflandırmaya tam olarak uymayan hastaların durumu için yeni bir sınıflandırma sistemi teklif edilmiştir ( tablo 2 ).Akut ve kronik bakteriel prostatitin alt gurupları esas olarak değişmeden bırakılmış ancak bakteriel olmayan kronik prostatit ve prostadini, bakteriel olmayan kronik prostatit/ kronik pelvik ağrı sendromu ( CPN/CPPS) denilen yeni katogoriye alınmıştır.Bu katogori prostatik sekresyonlardaki beyaz kan hücrelerinin varılığı ya da yokluğuna göre de bölümlere ayrılmıştır.Dördüncü ve en son sınıflandırma ise asemptomatik prostatit olarak katogorilere eklenmiştir. Bu yeni sınıflandırmayı değerlendirmek üzere büyük çapta bir calışma başlatılmıştır.
Akut Bakteriel Prostatit
Akut bakteriel prostatit ( ABP) idrar yolu enfeksiyonunun bir alt katogorisi olarak düşünülebilir. İki ana etiyoloji teklif edilmiştir. Birincisi enfekte olmuş idrarın ejekülasyon ve prostatik kanallar vasıtası ile prostatın bez dokusuna geri akmasıdır.İkincisi ise özellikle cinsel birleşme esnasında üreterin dış deliğinden gelen idrar yolu enfeksiyonudur. Sebep olan organizmalar genellikle gram-negatif , koliform bakterilerdir. En yaygın izole edilen bakteri Escherichia colidir. Diğersık olarak tespit edilen bakteriler ise Klebsiella Proteus Enterococci Pseudomonas. Zaman zaman kültürlerde Staphylococcus aureus, Streptococcus faecalis, Chlamydia ya da anaerobes gibi bakteriod çeşitleri isole edilebilir.
.Prostatın akut enfeksiyonu idrar yollarının diğer bölgeleri ilede ilgili olduğundan hastalar sistit ya da piyolonefrit ile uyumlu bulgulara sahip olabilirler. ABP hastaları ateş, soğuma, aşağı bel ağrısı, perineal ağrı ya da agrılı ejakülasyon, sidik zoru, sık idrar ihtiyacı, kas ağrıları ve değişken idrar zorlukları beliritilerine sahip olabilirler.
Genelde prostat bezi hassas, sıcak , şişmiş, sıkı ve düzensizdir.Bu durumda bakterin çoğalma riskine karşı şiddetli bir rektal dijital muayeneden kaçınılması gerekir. Akut bakteriel prostatit için hiç bir test teşhis edici olmamakla beraber, enfekte eden organizma bazen idrar kültüründe tespit edilebilir. Başlangıçta antibiyotik seçimi kuramsaldır fakat tedavi yöntemi patojen duyarlılığı elde edildiğinde değiştirilebilir. Antibiyotikler kan-prostat engeli yüzünden az penitre olmalarına karşın hastalar çoğu antibiyotik tedavisine olumlu cevap verirler. ABP yüzünden oluşan inflamasyon antibiyotiklein penitrasyonuna daha kolay izin verirler.
Tam olarak açıklanmayan , müteakip raporlama olmadığından ve sayıca çok az vaka mevcut olduğundan dolayı antibiyotik tedavisinin bir kaç kontrollü denemesini yorumlamak çok zordur. Hayvan modellerinde antibiyotik penitrasyonun örnek vaka ve labaratuar çalışmalarına dayalı olarak önerilen antibiyotikler tetracycline, trimethoprim-sulfamethoxazole (TMP-SMX [Bactrim, Septra]) veya quinolonedur. Cinsel birleşmeden dolayı bulaşan enfeksiyon riski altında bulunan erkeklerede önerilen antibiyotikler Chlamydia’ ıda içermelidir.Tavsiye edilen En yaygın rejimenler Tablo3 de incelemenize sunulmuştur. Prostatitin tedavisinde kullanılan diğer medikasyonlar carbenicillin (Miostat), cefazolin (Ancef), cephalexin (Keflex), cephradine (Velosef) ve minocycline (Minocin) olarak sıralanabilir.
|
|
|
Çoğu uzman hastalığın tekrarlamasının önlenmesi için prostatit tedavisinin minimum 3 ila 4 hafta sürmesini uygun görmektedir. |
|
|
|
Terapinin ne kadar süreceği ise yine tam olarak çalışılmayan konulardan birisidir. Uzmanlar eğer patojen tedaviye hassas ise, tedaviye klinik olarak cevap veren hastalar için, hastalığın yeniden nüksetmemesi maksadı ile, tedavinin en az 3 ila 4 hafta sürdürülmesinin uygun olacağını, hatta bazı vakalarda daha uzun sürecek olan bir tedavinin gerekliliğine inanmaktadır.Yine ürologların ve pratisyenlerin yaptıkları kısıtlı bir araştırma neticesinde çoğu doktorun ilk olarak TMP-SMX reçete ettiklerini ve ürologların yaklaşık % 40 ı , pratisyenlerin % 65 i hastalarını sadece 2 hafta tedavi ettiklerini göstermiştir.
Özellikle sepsis ( yayılmış enfeksiyon) olan ileri derecede hasta olanlar hastaneye yatırılıp damardan cephalosporin ve aminoglycoside antibiyotiği tedavisine tabi tutulmalıdır.. Ek olarak antipiretikler, analjezikler ve kabızlık gidericiler kullanılmalıdır. Bazı ürologlar akut olarak iltihaplanmış prostat bezi yüzünden ileri derecede idrar zorluğu çeken hastalar için suprapubik kateter ( penis ucundan içeriye üretradan idrar torbasına kadar sokulan kateter) kullanmaktadırlar.
Aynı zamanda uzun süren doğru antibiyotik tedavisine cevap vermeyen erkekler içinde prostat bezinin olası absesi düşünülmelidir.Rektal muayene esnasında doktor değişken bir abse kitlesini görebilir. Absenin değerlendirilmesi için bilgisayar tomografisi, manyetik rezonans görüntülemesi,transrektal ultrasonagafi prostatın yeterli bir görüntüsünü sağlayabilir. Transuretral drenaj veya kesip çıkarma operasyonu gerekli olabilir.
<TABLE class=MsoNormalTable style="WIDTH: 46.18%; mso-cellspacing: 1.5pt; mso-table-lspace: 2.25pt; mso-table-rspace: 2.25pt; mso-table-anchor-vertical: paragraph; mso-table-
anch